KACZKA MANDARYNKA (Aix galericulata) - średni ptak wodny z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek, szczepu piżmówek, zamieszkujący dorzecze Amuru, Sachalin, Japonię, Mandżurię i wschodnie Chiny. Zimuje w Japonii i południowo-wschodnich Chinach. Hodowany w Europie od XVIII wieku jako ptak ozdobny. Zbiegłe osobniki utworzyły utrzymujące się, osiadłe populacje, głównie w dużych miastach. Spotykana również w Polsce, lęgowa w warszawskich Łazienkach. Cechy gatunku U obu płci pióra z tyłu głowy tworzą charakterystyczny czub. U samca lotki drugorzędowe są znacznie wydłużone i tworzą przy złożonych skrzydłach sterczące ku górze grzebienie. Samiec ubarwiony bardzo jaskrawo. Od nasady dzioba, przez oko, po koniec czuba ciągnie się szeroki, biało-kremowy pas. Ponad nim czoło i przód ciemienia metalicznie zielony, zaś tył ciemienia i potylica rdzawa. Boki głowy rdzawe, w tylnej części wąski metaliczno-zielony pas. Przód szyi i pierś metaliczno-fioletowe, w dolnej części przez fioletową plamę ciągną się dwa białe pasy. Grzbiet ciemny, boki beżowe. Grzebienie złożone z drugorzędowych lotek rdzawe z białymi końcami. Ogon ciemny, podogonie białe. Na skrzydłach zielone lusterka. Nogi i dziób czerwone. Samica znacznie skromniej ubarwiona. Wierzch ciała szary o oliwkowym odcieniu, z wąskim białym pasem przez oko, kantarek, podbródek i przód szyi białe. Spód ciała popielaty w duże, jasne plamy, podogonie białe, ogon czarny. Na skrzydłach metaliczne zielone lusterka. W hodowli spotykana jest częściowo zmutowana odmiana o niemal białym upierzeniu.

     KACZKA KRZYŻÓWKA (kaczka krzyżówka) (Anas platyrhynchos) - średniej wielkości wędrowny ptak wodny z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek. Zamieszkuje Europę, Amerykę Północną i Azję. Najpospolitsza kaczka w Polsce. Przeloty w II - IV i VIII - XII. Coraz więcej osobników zimuje, na niezamarzniętych wodach (większych rzekach, jeziorach, zbiornikach) oraz w miastach, gdzie są dokarmiane przez ludzi. Od krzyżówki pochodzą kaczki domowe. Cechy gatunku Samiec w szacie godowej (zimą i wiosną) ma żółty dziób, głowę i szyję metalicznego zielonego koloru, pierś brązową, a na szyi białą przepaskę. Pozostałe upierzenie brązowoszare. Kuper czarny z dwoma charakterystycznie zakręconymi piórkami, ogon biały. Samica szarobrązowa, nakrapiana, z szarym dziobem. Na skrzydłach u obu płci granatowe, biało obrzeżone lusterko. Samiec w szacie spoczynkowej upierzony podobnie jak samica, jednak z żółtym dziobem i bardziej rudą piersią. W czasie letniego pierzenia tracą większość piór i zaszywają się wtedy w niedostępnych miejscach, aby przetrwać ten okres. Głos: kwakanie, samca - miękkie i nosowe, samicy - jak kaczki domowej.

     KACZKA KAZARKA RDZAWA - Kazarka rdzawa (Tadorna ferruginea), zwana też kazarką rudą, to duży ptak z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek i szczepu kazarek. Jest jednym z najpopularniejszych gatunków hodowlanych wśród kaczek. Jako ptak ozdobny hodowany był już w starożytnym Egipcie. W naturze występuje w Eurazji, od obszarów śródziemnomorskich po Amur. Zimuje w południowej Europie, północnej Afryce i południowej Azji. W Polsce pojawia się sporadycznie. Cechy gatunku Samiec jest większy i intensywniej ubarwiony od samicy. Jego szata godowa jest rdzawa z czarną obroża wokół szyi, czarnym ogonem, czarnymi lotkami i zielonym lusterkiem. Samica nie posiada czarnej obroży, jest znacznie jaśniejsza, ma białe plamy wokół oczu i dzioba. Masa ciała samca wynosi 1200-1640 g, samicy zaś 925-1500 g. Dorosłe osobniki mierzą ok. 64 cm długości ciała i ok. 110 cm rozpiętości skrzydeł. Samce w okresie pierzenia oraz młode wyglądem przypominają samicę. Kazarka rdzawa zamieszkuje jeziora w strefie stepów i półpustyń, górskie zbiorniki wodne do wysokości 3000 m n.p.m. Latem ptaki żyją parami, poza okresem lęgu łączą się w stada.

     KACZKA HEŁMIATKA - Hełmiatka (Netta rufina) - średni wędrowny ptak wodny z rodziny kaczkowatych. Występowanie Zamieszkuje południową część Podkrainy Paleoarktycznej od Półwyspu Iberyjskiego po Azję Środkową. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego i południowej Azji. Cechy gatunku Samiec w okresie godowym: upierzenie dolnej części szyi, piersi, brzucha, kupra i pokryw skrzydłowych czarne, boki białe, a wierzch szary. Dziób czerwony a głowa i górna część szyi kasztanowordzawa, wydłużone pióra potylicy tworzą puszysty czub. Na skrzydle białe lusterko z różowawym nalotem. Samica i młode: szarobrązowa, z jasnym policzkiem i spodem ciała, białym lusterkiem z brązowawym nalotem i ciemnym wierzchem głowy. Samiec w okresie spoczynkowym podobny, lecz o czerwonym dziobie.